fbpx

PILONIDALNI SINUS

Oboljenje se u najvećem broju slučajeva lokalizuje u krstačno-trtičnoj regiji 3 do 5 cm iznad analnog otvora. Sama cista najčešće se nalazi poviše trtične kosti u glutealnoj brazdi. Zahvata kožu i potkožno tkivo, a sa svojim rastom i rastresito vezivno tkivo sve do presakralne fascije. Klinički se manifestuje sa jednim ili više otvora na koži u srednjoj liniji, ali i dalje udaljenih uglavnom kod zapuštenih neblagovremeno i neadekvatno hirurški tretiranih slučajeva oboljenja. Od ovih otvora pružaju se sinusni kanali prema samoj šupljini sinusa. Ovo oboljenje može se javiti i u predjelu regije pupka, pazuha i međice, a u rijetkim slučajevima i na bazi prstiju šake.

Tačan uzrok nastanka pilonidalnog sinusa nije dokazan, a zasniva se na mogućnosti urođenog i stečenog  nastanka ciste. U većini slučajeva prihvaćeno je mišljenje da se radi o stečenom oboljenju kao posljedice krivog puta rasta dlake ka unutra. Pritisak uslijed dužeg sjedenja na ovu regiju, trenje, preuska odjeća i slični faktori uzrokuju ovakav rast dlake. Tokom vremena zahvaćeno tkivo reaguje na dlaku kao strano tijelo što uzrokuje formiranje ciste i razvoj upalnog procesa.

SIMPTOMATOLOGIJA I KLINIČKA SLIKA

Pilonidalni sinus u početku svog nastanka  u najvećem broju slučajeva je asimptomatski. Simptomi se najčešće javljaju sa pojavom infekcije i ognojenja postojeće šupljine. Javlja se bol i crvenilo zahvaćene regije sa čestim spontanim pražnjenjem gnojnog sadržaja nakon čega se i jaka prateća bol smanjuje. Nakon akutnih oblika bolesti oboljenje prelazi u hroničnu fazu sa postojanjem otvora na koži iz kojih se često cijedi serozni ili sukrvičavi sadržaj, a koji kod privremenog spontanog zatvaranja na nivou vanjskog otvora ili kanala može preći u ponovno ognojenje.

Sa dugotrajnošću oboljenja upalni procesi postaju sve češći i kompliciraniji. Iz samog iscjetka vrlo često se osjeća neugodni miris, a iz vanjskog otvora mogu da vire i dlake koje izlaze van sa sadržajem ciste.

KOMPLIKACIJE

Prvi simptomi oboljenja javljaju se sa pojavom neugodnosti kod dužeg sjedenja i pojave curenja žučkaste do sukrvičave tečnosti iz zahvaćene regije ovim procesom. Oboljenje može početi i pojavom jakog akutnog upalnog procesa koji probija ka površini kože uz razvoj gnojne nakupine (apcesa) u dubljim dijelovima. Može nastupiti spontano puknuće, ali najveći broj slučajeva završava manjom hirurškog intervencijom u vidu rasijecanja kože iznad upalnog procesa i dreniranja šupljine. Obično nakon ove intervencije stanje se postupno smiruje ali oboljenje ide u dalju progresiju sa učestalim recidivima radi začepljenja kanala ili vanjskog otvora što uzrokuje ponovni nastanak apcesa. U zapuštenim slučajevima postoji mogućnost razvoja tumorskog procesa.

DIJAGNOSTIKA

Dijagnoza oboljenja postavlja se na osnovu kliničkog pregleda. U slučaju potrebe kao i adekvatne preoperativne pripreme preporučuje se uraditi rendgenski snimak (sinusografiju) koji podrazumijeva ubrizgavanje kontrasta u otvor sinusa na osnovu čega se može odrediti lokalizacija i veličina promjene, kao i postojanje eventualne komunikacije sa debelim crijevom.  U slučaju indikacije može se uzeti i bris za mikrobilošku analizu.

LIJEČENJE

Liječenje pilonidalne bolesti je uglavnom hirurško. Intervencija se kod manjih sinusa može obavljati u lokalnoj anesteziji, dok uznapredovala bolest zahtijeva opštu ili epiduralnu anesteziju. Cilj intervencije je odstranjenje promjene u cijelosti sa isjecanjem u zdravo tkivo. Postoje dvije klasične metode operativnog zahvata, jedna podrazumijeva ostavljanje mjesta ekscizije otvorenim što zahtijeva duže liječenje i cijeljenje rane, i druga uz zatvaranje kože šavovima i plasiranjem drena. Kod procesa koji zadiru široko u okolno tkivo rekonstrukcija se može postići plastičnim procedurama. Neovisno od primjenjene metode u određenom broju slučajeva mogu se javiti i recidivi bolesti. Pokušaji sklerozacije sinusa nisu dali očekivane rezultate. U današnje vrijeme postoji mogućnost primjene laserske metode liječenja ovog oboljenja.

Comments are closed.
O nama

Eurofarm Centar Poliklinika postoji od 1999. godine. Ideja je nastala od poduzetničke vizije da se izgradi jedan od prvih privatnih polikliničkih centara koji bi bio na usluzi svojim pacijentima. Danas Eurofarm Centar predstavlja vodeću privatnu zdravstvenu ustanovu sa tendecijim rasta i širenja.